Dlaczego wywiad Oprah z Meghan i Harrym był tak udany

(Źródło zdjęcia: CBS)

Od chwili, gdy ogłoszono, że Oprah Winfrey miała zasiąść do ekskluzywnego wywiadu z księciem Harrym i Meghan Markle , książę i księżna Sussex, dla CBS, noże zostały wyjęte. Wiele już napisano o odrażającym traktowaniu Meghan Markle, byłej aktorki z amerykańskiego dramatu Garnitury , otrzymana z brytyjskiej prasy, gdy upubliczniono, że spotyka się z księciem. Rasizm, mizoginia i ksenofobia, z którymi spotykała się na co dzień we wrogich tabloidach, zostały obszernie udokumentowane. Po decyzji pary o odejściu od królewskiego życia, wielu zastanawiało się, ile ujawnią Oprah. Czy byłby to wszechogarniający wywiad dekady, czy też reklama byłaby po prostu zbyt wielka, by sprostać? Cóż, teraz wydaje się jasne, że publiczność dostała to pierwsze.

Oszałamiająca 17,1 miliona osób obejrzało wywiad w telewizji CBS w niedzielę wieczorem, gdy był emitowany. To około trzy razy więcej niż publiczność nagród Złotego Globu z poprzedniego tygodnia. To historia, o której media nie mogą przestać mówić, a Twitter płonie z podobnym zapałem. Dla tych, którzy złagodzili swoje oczekiwania co do wywiadu, ten pesymizm szybko się rozwiał. Meghan ujawniła, że ​​przeżyła poważny kryzys zdrowia psychicznego, pracując jako członek rodziny królewskiej, i że instytucja odmówiła jej pomocy, której potrzebowała. Twierdziła również, że były rozmowy o tym, jak „ciemna” byłaby skóra jej syna Archiego, ale jest to jeden z wielu przykładów instytucjonalnego rasizmu, z którym się zmierzyła.

Wielu innych już przeanalizowało kolejność wywiadów w poszukiwaniu najbardziej soczystych i najbardziej szokujących rewelacji. Równie interesujące jest jednak to, jak wywiad z Oprah wypadł jako telewizja. Na dobre lub na złe, był to fragment reportażu w postaci rozrywki, który miał być sprzedawany sieciom na całym świecie. To prawda, że ​​wywiad mógł być dwiema godzinami rozmowy Oprah, Harry'ego i Meghan w pustym pokoju o pogodzie i zostałby rozebrany w poszukiwaniu wskazówek. Mimo to widzowie otrzymali dobrze dopracowany i niezwykle empatyczny kawałek telewizji, który z pewnością osiągnął swoje cele.

Wiele zrobiono na temat wyboru Oprah Winfrey na prowadzącego wywiad. Czy była wystarczająco poważna na taki temat, czy też specjalne podejście byłoby zbyt puszyste? Winfrey ma trochę mieszanej torby, jeśli chodzi o wywiady. Wróć i obejrzyj jej talk show, a zawsze jest jasne, kiedy nie jest dostrojona do tematu lub osoby pod ręką. Ale nie bez powodu jest jedną z najbardziej kultowych postaci w amerykańskich mediach. Jest ciepła, ale nie miękka, tylko wystarczająco silna, gdy wymaga tego okazja, i zawsze skupia się na emocjonalnym koszcie tego, co jest dyskutowane. W tym wywiadzie chodziło o to, by dać często demonizowanej kobiecie chwilę na przemówienie, po latach, kiedy inni rozmawiali nad nią lub przekręcali jej słowa dla zysku. Mimo że jest szalenie sławna i uwielbiana przez miliardy, Winfrey zawsze celowała w utrzymywanie tego napięcia w swoim podejściu. Kiedy zadała Meghan pytania dotyczące jej uciszenia przez Firmę (przydomek nadawany biznesowi bycia królewskim), jej odpowiedzi były dokładnie takie, jak u dobrej przyjaciółki.

Jest mało prawdopodobne, aby brytyjski dziennikarz lub organizacja, której oczekuje się od takiego wywiadu z brytyjskiej prasy, była równie empatyczna w stosunku do Meghan i Harry'ego. To miało znaczenie, aby zobaczyć odnoszącą sukcesy Czarną kobietę siedzącą z inną odnoszącą sukcesy Czarną kobietą i posłuchać jej rozmowy o systemowym rasizmie. Nikt nie potrzebował tych chwil przerywanych, powiedzmy, przez przerywającego Piersa Morgana lub innego piszącego wywiad, który czuje potrzebę ciągłego kwestionowania, czym właściwie jest rasizm. Biorąc pod uwagę, jak wiele brytyjskich mediów robiły od lat, zaprzeczając rasie Meghan, używając naładowanej rasistowskiej retoryki, by ją zaatakować (Księżna Trudna, apodyktyczna, zła), jest coś, co można powiedzieć o umożliwieniu przypuszczalnie większości białej publiczności po prostu usłyszeć tę rozmowę bez osądu. Wystarczy, że przyjrzysz się, jak zwykli podejrzani w brytyjskiej prasie tracą rozum dzisiejszego ranka z powodu wywiadu, aby wiedzieć, że podjęto właściwą decyzję w odniesieniu do osoby przeprowadzającej wywiad.

Oprah naciskała do przodu z kilkoma trudniejszymi obszarami rozmowy, w tym z pytaniem, który członek królewskiego kręgu był tym, który zapytał o odcień skóry małego Archiego. Być może nic dziwnego, że Meghan i Harry odmówili podania imion (chociaż Harry podkreślał później, że to ani królowa, ani książę Filip nie wygłosili takiego oświadczenia). Taka odmowa może być postrzegana jako nieśmiałość, ale jest to kluczowy sposób, w jaki Harry i Meghan mogą powstrzymać ten okropny problem staje się walką kotów. Gdyby Harry wyjawił winowajcę, historia zamieniłaby się w tę i z powrotem, bez skupienia się na incydencie i ataku na nienarodzonego wówczas kolorowego chłopca.

To, co nie zostało powiedziane, było równie fascynujące, jak to, co zostało ujawnione. Nie podali listy sprawców, którzy ich skrzywdzili, chociaż z pewnością mogliby to zrobić, gdyby wymagała tego okazja. Ta powściągliwość mogła być nieco frustrująca dla chętnych widzów, którzy chcieli właściwego królewskiego przeciągania, ale wiele z systemowego rozkładu monarchii wciąż było ujawnionych. Harry mówił o pułapkach królewskiego życia io tym, jak wpłynęło to na jego ojca i brata tak bardzo, jak zraniło jego i jego żonę. Omówił symbiotyczny związek między monarchią a mediami, coś, co było na czele naszych umysłów, gdy byliśmy świadkami niemal parodycznych ataków na Meghan, niezależnie od tego, czy cieszy się grzankami z awokado, czy zamyka drzwi swojego samochodu.

Nie będąc tak soczystym, jak mogli, wywiad pozostawił również otwarte drzwi dla królewskich odpowiedzi, a sposób, w jaki odpowiedzą na te oskarżenia, będzie miał kluczowe znaczenie. Pamiętaj, że rzekome obejmuje odrażające rasistowskie ataki na kobietę i jej dziecko, a także okrutne zwolnienie kogoś, kto ma do czynienia z myślami samobójczymi. Jest to w równym stopniu kwestia bezpieczeństwa w miejscu pracy, co rządów monarchicznych.

Rozmowa mogła być pod pewnymi względami powściągliwa, ale nie miała żadnych skrupułów, by wypowiedzieć na głos tę cichą część, jeśli chodzi o kwestie rasowe i nadużycia. Brytyjskie media przez lata zajmowały się rasistowskimi insynuacjami i psimi gwizdami w swoich relacjach z Meghan, zakładając, że nigdy nie może nic odpowiedzieć, ponieważ protokół na to nie pozwala. Ale ona i Harry powiedzieli to oboje: opuścili rzekomą świętość życia królewskiego z powodu rasizmu. Obecnie prasa stanowczo zaprzecza, że ​​kiedykolwiek była rasistowska, podczas gdy ludzie tacy jak Piers Morgan próbują twierdzić, że Meghan kłamała na temat jej myśli samobójczych. Chętnie otworzyli wrota dla szerszej i bardzo potrzebnej konfrontacji z systemową bigoterią, a wszystko to pod przykrywką soczystego, wyczerpującego wywiadu. Nie wiadomo, czy ta okazja zostanie wykorzystana przez tych, którzy muszą nauczyć się tych lekcji. Brytyjskie media i monarchię definiuje silna niechęć do pójścia z duchem czasu.

W chwili pisania tego artykułu #abolishthemonarchy wciąż zyskuje popularność na całym świecie na Twitterze. Wątpliwe, czy ten wywiad doprowadzi do końca brytyjskiej rodziny królewskiej, ale to, co zrobili Oprah, Harry i Meghan, to rzucenie bomby o kataklizmicznych proporcjach w samo serce Pałacu Buckingham. Jest to rodzaj koszmaru public relations na poziomie kultowego teraz wywiadu dla BBC, którego księżna Diana udzieliła w 1995 roku. Ta wszechogarniająca rozmowa nieodwołalnie skaziła wizerunek rodziny Windsor w świecie i zajęła solidną dekadę ostrożnych machinacji PR przywrócić wszystko do pozorów normalności. I to było w erze przed Twitterem. Umieszczenie tygrysa z powrotem w klatce teraz, podczas gdy świat obserwuje i każdy skrawek dowodów został zebrany w szeroko udostępniane wątki na Twitterze, będzie prawie niemożliwe. To bałagan własnej roboty brytyjskiej monarchii. Wywiad z Oprah po prostu odsunął zasłony.

Jak obejrzeć wywiad w dowolnym miejscu na świecie?