Recenzja „Krzyk”: Ostrze się nie stępiło
Nasz werdykt
„Scream” przebija się przez współczesną kulturę horroru ze zręcznym, bezlitosnym ostrzem w tym piątym wpisie franczyzy, który jest równie porywający i ostry jak oryginały Wesa Cravena.
Do
- 🔪 Jasmin Savoy Brown zabija go jako „Randy Meeks”
- 🔪 Ghostface wciąż jest zastraszającym zabójcą
- 🔪 Znajduje więcej komentarzy wartych piątego filmu
- 🔪 „W JAKI SPOSÓB WENTYLATORY MOGĄ BYĆ TOKSYCZNE?!” [pocałunek szefa kuchni]
Przeciwko
- 🔪 Nadmiernie meta-humorystyczny, może niektórych odstraszyć
- 🔪 Chwieje się odrobinę na końcu
- 🔪 Śmierć postaci wydaje się trochę za wczesna raz lub dwa razy
Przejdźmy do sedna Krzyk : Pierwsza masakra Ghostface'a bez odcisków palców Wesa Cravena czuje się jak w domu w serii mistrza. Nowy duet reżyserski Matt Bettinelli-Olpin i Tyler Gillett (część zespołu filmowego Radio Silence) zwracają uwagę na brutalistyczne podstawy „zadzwoń, zabij, powtórz”, podczas gdy scenarzyści James Vanderbilt i Guy Busick rozumieją motywy Cravena, szanując tradycje horroru poprzez wymyślanie na nowo i toksyczne fandomy bez litości.
Jak Krzyk 2 szaszłyki sequele i Krzyk 4 niszczy rebooty, 2022's Krzyk ustawia swój celownik na kolejnym kamieniu milowym franczyzy, używając dzikiego komentarza horroru, który po raz kolejny burzy dominujące wzorce gatunków. Nikt nie jest bezpieczny od nostalgicznych strażników do podniosłych snobów horroru.
Dziesiątki lat po pierwszym incydencie w Woodsboro, któremu przewodzili Billy Loomis (Skeet Ulrich) i Stu Macher (Matthew Lillard), niesławna kalifornijska dzielnica staje się domem dla piątej serii seryjnych morderstw. Sidney Prescott (Neve Campbell), Gale Riley (Courteney Cox) i Dewey Riley (David Arquette) pojawiają się ponownie, bo co to jest Krzyk film bez oryginalnych bohaterów? Sam Carpenter (Melissa Barrera), jej siostra Tara (Jenna Ortega) i chłopak Sama Richie Kirsch (Jack Quaid) reprezentują nowe ofiary, które mają zostać zhakowane, wraz z wieloma podejrzanymi z liceum, którzy tworzą nowy Krzyk rzucać . Są to szczegóły, które możesz poznać, ponieważ nawet zdanie dalej wchodzi na terytorium spoilera.
Dobrze, co? Móc Ujawniam w tej recenzji?
Reżyserzy Matt Bettinelli-Olpin i Tyler Gillett honorują pierwotną wizję Cravena dotyczącą Krzyk tak okrutni i krwiożerczy. Nie zrozum mnie źle, śmierć nęka historię Woodsboro — ale w 2022 r. Krzyk sprawił, że znów się wiłem i kuliłem. Noże myśliwskie przebijają ciało, gdy kamera trzyma lub wbija się w torsy z prędkością Whac-A-Mole w sposób, który przypomina modernizację liczenia ciał Davida Gordona Greena w Michaelu Myersie w Halloween oraz Halloween zabija . Ghostface szydzi ze starszych postaci, gdy z jego bezduszną pychą omijają stal bezduszną pychą o podmiejskie łodygi, traktując przyszłe zwłoki jako poduszki dla jego kultowego ostrza. Radio Silence pokazuje swoją wredną passę w Krzyk , bardziej niż poprzednie sequele, w których w pewnym momencie pojawiły się sceny z Jayem i Cichym Bobem.
Oczywiście, Craven przekazuje zasady przetrwania w slasherach, zgodnie z poleceniem oryginalnego bohatera Randy'ego Meeksa (Jamie Kennedy), który jest integralną częścią makabrycznego humoru fanów tej serii. Wchodzi Mindy Meeks-Martin (Jasmin Savoy Brown) — krewna wujka Randy'ego — która wyrzuca encyklopedyczną bazę danych, która porusza się w zmętniałych requaliach franczyzowych (remake + sequel). Ściana między tytułami „Stab” we wszechświecie i Krzyk sama się rozpada, gdy Mindy analizuje wzloty, upadki i co do cholery? Krzyk pod przykrywką opisów „Stab”, bezczelnie prażąc piąte pozycje we franczyzach jako desperackie próby kontynuacji. To jedyne podejście, które ma sens, biorąc pod uwagę, że sequele, trzyquele i restarty zostały już zdziesiątkowane przez spryt Cravena i Kevina Williamsona. Ten Krzyk nie powinno działać i nikt nie rozumie tego lepiej niż Radio Silence, Vanderbilt i Busick.
W szczególności scenariusz Vanderbilta i Busicka brzydzi się podziałami w fandomie horrorów, które sprawiają, że uznanie horroru ma kiepską reputację. Z sekwencji otwierającej, w której postać szydzi z schlocka jak krwawy „Stab”, chwaląc traumatyczną głębię Babadooki do późniejszych monologów o upadku współczesnego horroru pod przebudzonymi reżimami, Krzyk rzuca sianokosami. Vanderbilt i Busick rzucają lustro na fanów horrorów i ujawniają prawdziwe potwory, które mogą przeszkadzać niewłaściwym widzom – i to jest w porządku. Jest w duchu zachowania wyjątkowości epok na przestrzeni historii gatunku, ucząc się od oryginału Krzyk oraz Krzyk 4 . Mindy, Sidney i inni zapalają lont, którego nie mogę się doczekać, aż dojdzie do kulturalnej eksplozji.
To powiedziawszy, szkarłatna struktura kryminału jest tym, co najbardziej boryka się z problemem, i chociaż komentarze są często agresywnie ostre jak brzytwa, Krzyk chwieje się przy wyjściu. Radio Silence trzyma się mocno przez mieszanki świeżego mięsa i blizny weteranów walczących ze wszystkim, od wyczerpania po nowe wynalazki, ale wielkiemu demaskowaniu filmu brakuje niekwestionowanej intensywności gotcha, które kiedyś były powszechne. Nie mogę powiedzieć więcej, co nie wspiera argumentów, ale dalsze rozumowanie wymagałoby niechcianego ujawnienia.
Krzyk to niewątpliwie sukces, który jest zjadliwym i zręcznym eliminacją horroru w ogóle, a postacie takie jak Mindy nawet raz czy dwa przyćmiewają swoje wpływy. Jednak finałowe ujawnienia nie pasują do ogólnej kary narracyjnej i protestu, który w przeciwnym razie jest tak zawzięty.
Jednak to, co w Radio Silence, James Vanderbilt i Guy Busick trafiają? Krzyk jest godny kanonu Wesa Cravena. Wszelkie ujęcia nadużywania ukrywania Ghostface'a za otwartymi drzwiami lub śmieszne oddzwanianie do niezniszczalnego Romana Bridgera są z szacunku. Wszelkie pomyłki w strukturze lub postępowaniu z przeszłymi widmami przypominają największe ambitne huśtawki. Jeśli już, to podstawa franczyzy Cravena jest jeszcze bardziej wzmocniona.
Czy powinien być inny? Krzyk wejście z Sidneyem, Gale'em czy Deweyem czy bez? Jako najwyższą pochwałę, jaką mogę zebrać, byłbym pierwszym, który poparłby kolejne śledztwo dotyczące tego, kto przeżyje ostatnią krwawą łaźnię Ghostface'a.
Tylko... nie, nieważne. Skończyliśmy tutaj, zanim zrujnuję Krzyk .
Krzyk zostanie wydany wyłącznie w kinach na całym świecie 14 stycznia.
