Recenzja „Star Trek: Discovery” 3.05: Die Trying

Nasz werdykt

Nadmiarowy odcinek wciąż ma wiele do zaoferowania.

Do

🖖🏻Dynamika między Discovery a nową Federacją jest intrygująca.
🖖🏻Zabawna przygoda w tylnej połowie.
🖖🏻DAVID CRONENBERG!

Przeciwko

🖖🏻Odcinek jest przepełniony fabułą.
🖖🏻Czy ktoś naprawdę będzie tęsknił za Nhanem?

Ten artykuł zawiera spoilery dla Star Trek: Odkrycie .
Sprawdź naszą recenzję dla pierwsze cztery odcinki tutaj .

To było pytanie jak Star Trek: Odkrycie nawigowałby po jego tematy samopoznania za każdym razem, gdy połączył się z Federacją jako całością, lub przynajmniej z tym, co pozostało z Federacji po tym, jak The Burn zniszczył prawie wszystkie możliwości warp w galaktyce. W końcu dotarliśmy do odpowiedzi na to pytanie w Die Trying, który nieco niezdarnie próbuje wypełnić lukę między epizodem nakrywania stołu przez resztę sezonu, a jednocześnie oferuje załodze epizodyczną przygodę, w którą nie jesteśmy tylko wbijani w ekspozycję. To dobry sposób na przygotowanie nas na to, co ma nadejść, ale można też powiedzieć, że scenarzyści prawdopodobnie próbują upchnąć zbyt wiele pomysłów na zbyt małej przestrzeni.

Odcinek rozpoczyna się w dniu Odkrycie przybywając do utraconego centralnego dowództwa Gwiezdnej Floty, zachwycając się postępem technologicznym ostatnich 900 lat i szczerze podekscytowany tym, że znów ma dom. Oczywiście ta ekscytacja może być tylko krótkotrwała, ponieważ Michael (Sonequa Martin-Green), Saru (Doug Jones) i Adira (Bludel Barrio) są przesyłani na pokład bazy, aby spotkać się z dowódcą admirałem Charlesem Vance ( Oded Fehr). Gdy Adira zostaje zabrana na badania lekarskie i całkowicie opuszcza odcinek (Boo!), Michael i Saru odkrywają, że ich powitanie nie jest tak radosne, jak się spodziewali.

W interesującym (jeśli nie zamierzonym) odwróceniu zwykłych wizerunków admiralicji Gwiezdnej Floty, ten admirał przedstawia całkiem dobre powody, dla których Odkrycie jest godna podejrzenia. Tajna natura statku i celowe wymazanie z historii Federacji oznacza, że ich fantastyczna historia podróży w czasie w celu ratowania wszelkiego organicznego życia jest, na pierwszy rzut oka, trudna do zniesienia, a stulecia wojen w międzyczasie toczyły się głównie po to, by ograniczyć i wykorzenić korzystanie z podróży w czasie, więc siedząc z pozycji przywódcy, który pomógł poprowadzić organizację przez ponad 100 lat segregacji, admirał jest całkiem zrównoważony, aby chcieć przyswoić sobie Odkrycie w jego szeregi i zmniejszyć możliwość zmowy przeciwko ich kruchej stabilności.

Saru widzi perspektywę admirała i postanawia przyjąć niegroźną postawę, jednocześnie opowiadając się za utrzymaniem swojej załogi razem w duchu rodziny i radzenia sobie z tłumioną traumą. Tymczasem Michael wciąż sprzeciwia się autorytetowi Saru, agresywnie odrzucając pomysł, że Gwiezdna Flota może trzymać ich na tak zimną odległość, gdy mają napęd zarodnikowy, środek natychmiastowej podróży, który jest desperacko potrzebny do ponownego zjednoczenia odmiennych planet Federacji. Dynamika Saru i Michaela „Kapitan numer jeden” nadal jest interesująca ze względu na przyjazny antagonizm, nieustannie poddając w wątpliwość, czy sytuacje wymagają agresywnych zmian, czy przyrostowych zysków.

Ten konflikt z większą Gwiezdną Flotą jest jednak impulsem dla drugiej połowy odcinka, wysyłając Odkrycie na wyjazdowej misji zbierania nasion z niedostępnego w inny sposób statku, aby uratować grupę kosmitów cierpiących na chorobę, którą tylko nasiona mogą wyleczyć. Jako samowystarczalny wędrówka przygoda, ta część odcinka jest… w porządku. Nie jest szczególnie głęboka, ponieważ filozoficzny charakter misji jest w najlepszym razie pobieżny – więcej o tym za chwilę – ale służy jako przypomnienie umiejętności i dynamiki Odkrycie jest prawie komicznie duża, regularna obsada. Michael może się przeciągnąć jako dowódca misji, Detmer (Emily Coutts) ma moment PTSD, przez który Owosekun (Oyin Oladejo) ją opowiada, Hugh (Wilson Cruz) może przeprowadzać badania lekarskie w terenie i być głosem empatii, a Tilly (Mary Wiseman), Stamets (Anthony Rapp) i Reno (Tig Notaro) przechodzą sesję przekomarzania się Star Trek technobabble. To zabawne i szybkie tempo, choć może zbyt szybkie, jak na to, co mogło być samo w sobie odcinkiem.

Niefortunnym faktem jest jednak to, że ta połowa odcinka istnieje głównie po to, aby przyciąć tłuszcz z tej listy obsady, co stanowi powód, dla którego Nhan (Rachael Ancheril) opuściła załogę i wróciła na swoją ojczystą planetę Barzan, aby ponownie się z nią połączyć. kultura. W kontekście misji, w której naukowiec z Barzan wchodzi i wychodzi z rzeczywistości, opłakując utratę rodziny, która mieszkała z nim na statku, jest to dość wzruszające badanie tego, jak różne kultury podchodzą do pojęć śmierci i obrzędów pogrzebowych. i jak to może stać w konflikcie z rzekomo bardziej uniwersalnymi pojęciami świętości indywidualnego życia. Jednak jest to również dość naga wymówka, aby pozbyć się postaci, która nigdy nie była wystarczająco rozwinięta jako oddany funkcjonariusz ochrony i trudno sobie wyobrazić, że czyjaś ulubiona postać jest skreślona w tym rzekomo łzawym pożegnaniu.

Byłbym niedbały, gdybym nie podkreślał trwającego wywiadu między Georgiou (Michelle Yeoh) a naukowcem z federacji (David Cronenberg!), który jest głównie w tym odcinku, aby uświadomić sobie, że przyszłość została całkowicie odcięta od Lustrzanego Wszechświata i Georgiou nie ma możliwości ponownego nawiązania kontaktu z ludem Terran. Te sekwencje sprawiają, że i tak już zajęty odcinek wydaje się bardziej nadęty, ale Yeoh i Cronenberg po mistrzowsku grają ze sobą , każdy arogancki i zadziorny na swój sposób, ale zabawny, jakby próbował zdecydować, który z nich to kot i mysz.

To wszystko przygotowuje grunt pod dobry nastrój. Admirał wciąż waha się co do uporczywych nacisków Michaela na autorytet, ale jest również podatny na pogląd Saru, że Odkrycie może wprowadzić Federację w nowy renesans. Odkrycie Poszukiwanie własnej tożsamości nie kończy się ponownym połączeniem z Gwiezdną Flotą, ale po prostu opiera się na tym, ponieważ sama Gwiezdna Flota jest w nieładzie i potrzebuje redefinicji. Mamy nadzieję, że ten poziom nakrywania stołu nie będzie konieczny w przyszłych odcinkach, ponieważ Odkrycie wznawia wygodny epizodyczny rowek, ale wolałbym mieć to, niż odcinek składający się tylko z ekspozycji. Wygląda na to, że w przyszłym tygodniu zobaczymy, jak Georgiou radzi sobie ze swoją stratą.