Recenzja „Ted Lasso” 2.09: Broda po godzinach
Do
- *Nadszedł czas, abyśmy bliżej przyjrzeli się Beardowi Coacha, a Brendan Hunt staje na wysokości zadania.
- * Liczne odniesienia do filmów i mocny scenariusz autorstwa Bretta Goldsteina i Joe Kelly'ego.
- *Kilka niesamowitych igieł.
- *Wybór spodni w paski.
- *Lista rzeczywistych postaci powiększa się o dwie wspaniałe możliwości.
Przeciwko
- *Jeśli nie jesteś fanem Beard (dlaczego nie?), może to być nieprzyjemna dywersja.
Ten post zawiera spoilery dla Ted Lasso – Broda po godzinach.
Przeczytaj naszą najnowszą recenzję tutaj .
Po rozszerzeniu Apple TV+ Teda Lasso Drugi sezon od 10 do 12 odcinków zespół kreatywny wybrał dwie bardzo różne samodzielne opcje, aby pomieścić dodatkowe raty. Pierwsza to dzieląca świąteczna wycieczka ( byłem fanem ), a druga to studium postaci, które odsłania warstwy stoickiej brody trenera (Brendana Hunta) po półfinałowej porażce Pucharu Anglii. W przeciwieństwie do świątecznego romansu, jest to mroczniejsza opowieść, która zabiera podróż przez londyńskie puby, elitarne prywatne kluby członków i alejki przypominające Stanleya Kubricka. Mechaniczna Pomarańcza . Jak sugeruje tytuł, Beard After Hours podąża za najmniej rozmownym trenerem (dobrze, zanim pojawił się Roy), gdy zmaga się ze stratą AFC Richmond, niepewnością i jego relacją z Jane Payne (Phoebe Walsh). Niektóre obrazy i działania się powtarzają, co sugeruje, że może to, co oglądamy, nie jest takie, jak się wydaje i prowadzi do jednego z najlepszych odcinków 2021 roku.
W zeszłym tygodniu zauważyłem, że pożegnalne słowa Teda do trenera Bearda były niezwykłe i potencjalnie stanowiły ostrzeżenie dla publiczności, że coś niefortunnego stanie się z Beardem w drodze do domu. Ale kiedy wsiada do metra na Wembley Park, długa jazda do domu przebiega spokojnie, poza koniecznością dzielenia się tym transportem publicznym z jowialnymi fanami Man City i małą dziewczynką, na którą niepotrzebnie się gapi. Powtarzające się motywy podążają za Beardem, gdy przemierza stolicę, w tym niebieski księżyc – hymnem Manchesteru City jest Blue Moon – oraz zestaw kluczy do domu, które prawie gubi wiele razy w ciągu nocy. To tylko poprawia nastrój i w różnych momentach odcinka byłem przekonany, że Beard zemdlał w metrze i że wszystko, kiedy wysiadł, było snem.
Ten odcinek nie jest wersją rozwiązania JR do robienia zdjęć w Dallas lub nawet Początek ale jest element zapętlenia, który podkręca estetykę odbiegającą od normy. Napisane wspólnie przez Bretta Goldsteina (z Joe Kelly) nawiązania do filmów z ostatnich 50 lat są jawne i subtelne i nie będą zaskoczeniem dla każdego, kto słucha podcastu Goldsteina Filmy do pochowania . Ten odcinek nie wymaga encyklopedycznej wiedzy o kinie, aby się nim cieszyć, ale w tej mini odysei jest mnóstwo jajek wielkanocnych. Tytuł jest sztuką z czarnej komedii Martina Scorsese z 1985 roku Po godzinach to podąża za Griffinem Dunne'em jako pracownikiem wprowadzania danych komputerowych, który próbuje wrócić do domu po nocy po pracy w SoHo w Nowym Jorku. Na każdym kroku napotyka przeszkody, takie jak brak pieniędzy na metro, czy narastające kłopoty, które przedłużają jego przygodę. Istnieje nawet wątek dotyczący kluczy i wiąże się to z herkulesowym zadaniem Bearda. Utracony portfel i telefon, a następnie rozładowująca się bateria smartfona Bearda — szybkie ujęcie jego ekranu pokazuje, że jego bateria jest słaba — to tylko dwa z wyzwań, które musi pokonać, zanim zacznie nowy dzień, ale nie jest to po prostu przypadek marnowanie się, by zapomnieć o bólu przegranej, a to zadanie ma cel, który kończy się na Jane.
(Źródło zdjęcia: Apple TV+)
W domu jest dręczony analizą pomeczową z Garym Linekerem i Thierrym Henrym grającymi się na pokazie panelowym, który jest prawie Mecz dnia bez nazywania tego. Wybór byłych graczy IRL i ekspertów nadal dodaje tekstury do tego świata, a ta okazja również podkręca rozmyte linie rzeczywistości. Para bezpośrednio odnosi się do słabych wyników Bearda na linii bocznej, a następnie przywołuje wystrój domu. To podczas wielokrotnych wizyt Linekera i Henry'ego zacząłem kwestionować prawdziwość wydarzeń, które się rozgrywają, ale są one jedynie obrazem wstrętu Bearda do samego siebie. Aby uciec przed ich komentarzami, udaje się do The Crown & Anchor, aby utopić swoje smutki i kończy pić z Bazem (Adam Colborne), Jeremym (Bronson Webb) i Paulem (Kevin „KG” Garry) po tym, jak zwrócą mu upuszczone klucze. Jedynym warunkiem jest to, że nie chce rozmawiać o grze, a oni zobowiązują się.
Kiedy Mae (Annette Badland) dzwoni do godziny zamknięcia, Beard chce kontynuować wieczór w ekskluzywnym barze dla członków, do którego nawet Cher nie mogła się dostać. Żaden z nich nie ubrał się odpowiednio do tej eskapady, ale Mae jest pod ręką z zagubionym i znalezionym pudełkiem ubrań. Kratka i aksamitne blezery w połączeniu z kaszkietami na odzieży Richmond nadają im atmosferę estetyki filmowej Guya Ritchiego, która pasuje do miejsca, do którego chcą wejść. Kiedy w końcu dostają się do baru, chłopaki kończą grę w bilard z trzema absolwentami Oksfordu, którzy rozpoczynają akademicki konkurs pomiaru penisa, na który Beard i jego fałszywy irlandzki akcent są bardziej niż przygotowani. Powód, dla którego tak dużo wie o tajnikach uczelni w Oksfordzie? Umawiał się z profesorem i więcej mówi niż słucha.
W barze Beard dostrzega kobietę w czerwonej sukience, która wpada mu w oko, ale ona wciąż znika, nasuwając pytanie, czy jest symulowaną postacią, jak w Macierz . Kończy się w pokoju pełnym ekranów telewizyjnych, na których zaczyna się granie w Drubbing 5-0 Man City, a kiedy rozdziera spodnie na stole, ostrzega bramkarza o swojej lokalizacji i zostaje wyrzucony za to, że nie jest członkiem. Kobieta w czerwieni (przypisywana jako Red i grana przez Charlotte Spencer) również jest na zewnątrz i oferuje zaszycie mu spodni. Czerwony od dawna jest w filmach sygnałem syreny lub zwiastunem zagłady, a podczas Matryca hołd jest najbardziej prawdopodobny, gdy spada do króliczej nory, jest też element Nie wyglądaj wiem wątek podróży Bearda. Nie opłakuje śmierci dziecka, ani nie jest w Wenecji, ale kręte ulice Londynu przypominają tę kultową historię miłosną owiniętą horrorem. Ten film jest również jednym z Ulubieńcy wszech czasów Goldsteina a kiedy zrozpaczony Broda ląduje w kościele pod koniec odcinka, ma wyraźny Nie patrz teraz nastroju, zanim znajdzie Jane w klubie z jego neonową energią krzyżową prosto z Romeo + Julia .
Historia miłosna w centrum tego odcinka to taka, która wcześniej trzymała publiczność na dystans, a nasz czas z Jane był albo wojowniczy, albo przez narzekania Higginsa o tym toksycznym parowaniu. Kiedy Beard mówi Mae, że rozstał się z Jane, nie udaje jej nawet zaskoczenia, jednak Beard After Hours podkreśla, w jaki sposób przyczyniły się do tego wady Bearda (w tym jego wędrujące oko). W przestronnym mieszkaniu Reda proponuje mu parę spodni ze swojej kolekcji wspomnień — każde należało do mężczyzny, którego kochała. Wybrane przez nią glamrockowe spodnie w paski idealnie do niego pasują i wygląda na gotowego do pojawienia się w biografii Eltona Johna Człowiek rakieta — poproś projektanta kostiumów Jacky'ego Levy'ego o tę wizualizację. Zauważa, że jej najszczęśliwsze chwile przypadają na romanse, a reakcja Beard jest odwrotna. Niezależnie od tego chce być cały czas z Jane, a rozmowa zostaje przerwana, ale pojawia się jej bardzo zazdrosny i wściekły chłopak. Rozpoczyna się pościg, a Beard skacze z dachu do śmietnika poniżej, zanim wsiada do autobusu. Szybko odkrywa, że jego portfel i klucze są w innych spodniach w mieszkaniu Reda (celowo podniósł klucze) i zostaje wyrzucony.
Bez pieniędzy i bez telefonu zatrzymuje się w hotelu, aby zadzwonić, ale tam też mu odmówiono, a następnie napotyka kolejną grupę wrogów wyglądających jak Droogs na grasujących. James Tartt (Kieran O’Brien) i jego koledzy osaczają go — wtedy czuje się bardzo Mechaniczna Pomarańcza — a James mści się za sposób, w jaki Beard wyrzucił go z szatni. Zostaje cudownie uratowany przez faceta, który ledwie chwilę próbował go zabić, podczas gdy teraz próbuje zwrócić telefon i portfel. Nie, nie ma sensu, jak znalazłby Beard, ale to tylko dodaje dziwaczny światowy nastrój. Przeprasza i wspomina, że jego zazdrość jest związana z jego własnymi występkami w przeszłości, co odzwierciedla zachowanie Bearda. Gdy włącza się Alone Again (Naturally) Gilberta O’Sullivana, widzi niekończący się zwój 52 wiadomości i 72 nieodebranych połączeń od Jane, ale jego bateria rozładowuje się, zanim może odpowiedzieć. Jej wiadomości w końcu deklarują jej miłość do niego, jednak wpada w złość, kiedy nie odpowiada, a teraz nie może kontynuować.
Wszystkie ekrany w Picadilly Circus pokazują porażkę i jest nawiedzany przez te obrazy, zanim chłopaki z pubu zabiorą go limuzyną, za którą zapłacili wygraną z gry w bilard. Broda obdarowuje ich sekretną wycieczką na stadion AFC w Richmond, a sam wraca do domu — numer 237 na drzwiach to ukłon w stronę Lśnienie . Klucze, które gubił przez cały wieczór, niszczą zamek i zaczyna się ulewa.
Znajdując schronienie w pobliskim kościele z neonowym krzyżem na zewnątrz, prosi Boga o pomoc w znalezieniu Jane — Czy jesteś tam Bóg? To ja, mały chłopiec Margaret to moja ulubiona linijka odcinka — a jego prośba szybko się spełni. Muzyka ostrzega go przed nocnym klubem obok, a stylizacja Beard w połowie Richmond / połowie lat 70. działa zaskakująco dobrze w tym miejscu. Gary Lineker i Thierry Henry są przy barze, co znowu dodaje do scenariusza jak ze snu, ale Jane jest namacalna w tej przestrzeni. Broda entuzjastycznie i bez udawania tańczy do Hello w wykonaniu Martina Solveig & Dragonette i jest to niesamowicie porywająca sekwencja, która krótko egzorcyzmuje mecz i jego błędy.
Gdy noc przestaje być regularnością następnego dnia, wycięcia Bearda i jego spodnie w paski potwierdzają, że to, czego byliśmy świadkami, naprawdę się wydarzyło. To kolejny dzień, a koniec stulecia w Blur zamyka odcinek jedną, ostatnią, wielką igłą. Beard i Jane wciąż się odnajdują, a to bardziej niechlujne przedstawienie miłości jest zmianą tempa, a jednocześnie nadal pasuje do narracji rom-com, w której opowiada się ten program – choć jeden z cierniami. W sezonie, w którym postacie niechętnie stawiają czoła swojej przeszłości, Beard jest kolejną osobą, która zastanawia się nad aspektami swojej osobowości i działaniami, których nie lubi. Samodoskonalenie przybiera wiele różnych form i ten objazd w niezwykły sposób wpisuje się w ten wzorzec. Ostateczne odniesienia do naturalnego satelity Ziemi odbiegają od hymnu Man City, a zamiast tego przemawiają do idiomu, a ten raz w badaniu niebieskiego księżyca w życiu osobistym Bearda podkreśla, co Ted Lasso jest w stanie wykonać dodatkowy podkręcony odcinek.
